niedziela, 12 lutego 2012

"Piano keys are black and white..."

   Jesteś częścią całości. Całości, której kres jest nieznany. Jesteś jak klawisz fortepianu... Czasem los, który komponuje historię życia, sięga po Ciebie. Potrzebuje Cię jako tej jedynej wartości nadającej całości sens, upiększającej dzieło i powodującej, że wszystko staje się wyjątkowe.



   Jednak nie jesteś jedyny... Wśród czarnych i białych klawiszy jest wiele lepszych od Ciebie, bardziej wartościowych, wyjątkowych, które mogą Cię zastąpić... Nigdy nie będą jak Ty, ale jednak są w stanie zastąpić...
   Żaden z nich nie czuje. Dla niego najważniejszą rolą życia jest jego rola w koncercie, w utworze muzycznym, którego piękno ma sens tylko dzięki jego brzmieniu.Nic więcej się nie liczy.
Jesteś marnym, malutkim klawiszem, nutką w księdze pięciolinii... Nic nie znaczysz...
ale pragniesz...
...Może kiedyś staniesz się ważną dla kompozytora nutą, ważnym klawiszem dla wirtuoza fortepianu...

2 komentarze:

  1. Świetny klimat, ładne wykonanie. I interesujący tekst ;)

    OdpowiedzUsuń